'Sade vatandaşı' ölümsüzleştiren fotoğrafçı

'Sade vatandaşı' ölümsüzleştiren fotoğrafçı
'Sade vatandaşı' ölümsüzleştiren fotoğrafçı

Provençal Nude- 1936

100'üncü doğum yılında Willy Ronis
Haber: SEDA GEZER / Arşivi

FOTOĞRAFLAR İÇİN TIKLAYIN

Bir dev göçtü. 99 yıllık hayatında binlerce fotoğtaf çekti. Eserleri kitaplarda toplandı. Cenaze töreninde Fransa Cumhurbaşkanı Nicholas Sarkoz ve birçok isim duygu yüklü konuşmalar yaptı.  Geçtiğimiz yıl hayata veda eden yahudi kökenli Fransız fotoğrafçı Willy Ronis yaşasaydı Eylül ayında 100'üncü doğum gününü kutluyor olacaktı. Çalışmalarında caddelere, işçi sınıfına, seyahatlere, insan vücuduna ve kendi hayatından fotoğraflara yer veren sanatçının doğum yılı anısına Paris’in ünlü 'Jeu de Paume' ve La Mannaie de Paris' müzeleri Ağustos'un ortasına kadar eserlerine ev sahipliği yapacak.

 

Sanat dolu bir  çocukluk
Çocukluğu sanatla iç içe geçen Roniy, işçi sınıfının fotoğrafçısı olarak biliniyor. Dolambaçlı sokaklarıyla sanatla harmanlanmış bir başkentte fotoğrafçı ve müzisyen bir babanın ve piyano dersleri veren bir annenin oğlu olarak yeteneklerinin nereden geldiğini görmek için çok da uzaklara gitmeye gerek yok sanırım 1932’de babası Emmanuel Ronis'e kanser teşhisi konulduktan sonra stüdyoya bakması gerekir ve müzik eğitimini yarıda keser. Hayatını kaybetmeden önce AP’ye verdiği bir röportajda o günler ile ilgili olarak “Fotoğraflara ilgim vardı ancak gerçek anlamda ruhuma hitap eden şey müzikti. 22 yaşındayken, babama kanser teşhisi konulduğunsa evin geçimini sağlamak için istemeyerek de olsa müzik yapmayı tamamen bırakmak zorunda kaldım. Boulevard Voltaire’de stüdyonun başına geçtim” diyor.

 

Yalın karelerde farklı bakış açıları
1930'larda bilhassa Paris ve Provede'nin tuhaf enstantanelerini çekmesiyle ünlü olan sanatçı ilk ödülünü 1947’de Kodak’tan aldı. 10 yıllar boyunca kucağına sığdıramayacağı kadar çok ödüle layık görülürken, 1957'de Viyana’daki bienalde altın madalya kazanır.2007’de 5. Lucie Ödüllleri’nde hayat boyu başarı ödülünü kucaklar.

Hümanist fotografçılığın duayeni olan Willy Ronis için fotoğraftaki kişiler bir obje olmanın çok ötesindeydi. Öye ki, onun meşhur eserlerinden biri olan ve 1938'de Citroen'deki (solda) grevde ölümsüzleştiren fotoğrafta kalabalığa konuşan kadın; Rose Zehnen'le yıllar sonra görüşme fırsatı yakalar. 1980 yılında günlük komünist gazetesi L’Humanite’de Ronis’e yazılan açık mektubun ardından nihayet 2 yıl sonra Willy ve Rose tanışırlar.
14 Temmuz 1936’da çektiği ‘Front Populaire’de(yukarıda) omuzlar üstündeki küçük kız ve Les Amoureux de la Bastille’in karesindek Riton and Marinette de 1988 yılında tanıştığı kişilerden yalnızca birkaçı olarak yer alıyor.

1949'da karısı Marie-Anne Lansiaux 'ı çektiği fotoğraf; Provençal Nude' d ünyada büyük yankı uyandırırken, yıllar sonra karısın sonbahar ağaçlarının arasında alzaymerla acı içinde boğuştuğu anları fotoğraflarla ölümsüzleştirir.

1983 yılında Ronis Fransız devletine eserlerini miras bırakan Ronis'in eserleri 22 Ağustos'a kadar'a kadar ziyaret edilebilecek.