Sade vatandaşı ve işçi sınıfını ölümsüzleştiren fotoğrafçı 100 yaşında

Sade vatandaşı ve işçi sınıfını ölümsüzleştiren fotoğrafçı 100 yaşında
Sade vatandaşı ve işçi sınıfını ölümsüzleştiren fotoğrafçı 100 yaşında

Geçen yıl 99 yaşında ölen Willy Ronis in sergileri 22 Ağustos a kadar sürecek.

'İşçi sınıfının fotoğrafçısı' olarak anılan, tüm yaşamını Paris ve Provence'nin sokaklarında fotoğraf çekerek geçiren Willy Ronis, doğumunun 100'üncü yılında Paris'in iki önemli müzesi Jeu de Paume ve La Mannaie de Paris'te açılan sergilerle anılıyor
Haber: SEDA GEZER / Arşivi

PARİS - Bir dev göçtü. 99 yıllık hayatında binlerce fotoğraf çekti. Eserleri kitaplarda toplandı. Cenaze töreninde Fransa Cumhurbaşkanı Nicholas Sarkozy ve birçok isim duygu yüklü konuşmalar yaptı. Geçen yıl hayata veda eden Yahudi kökenli Fransız fotoğrafçı Willy Ronis yaşasaydı eylül ayında 100’üncü doğum gününü kutluyor olacaktı. Çalışmalarında caddelere, işçi sınıfına, seyahatlere, insan vücuduna ve kendi hayatından fotoğraflara yer veren sanatçının 100’üncü doğum yılı anısına Paris’in iki önemli müzesi Jeu de Paume ve La Mannaie de Paris’te açılan sergilerle kutlanıyor.
Sanatla iç içe geçen Ronis, işçi sınıfının fotoğrafçısı olarak biliniyor. Dolambaçlı sokaklarıyla sanatla harmanlanmış bir başkentte fotoğrafçı ve müzisyen bir babanın ve piyano dersleri veren bir annenin oğlu olarak yeteneklerinin nereden geldiğini görmek için çok da uzaklara gitmeye gerek yok sanırım. Ronis, 1932’de babası Emmanuel Ronis’e kanser teşhisi konulduktan sonra stüdyoya bakması gerekir ve müzik eğitimini yarıda keser. Hayatını kaybetmeden AP’ye verdiği bir röportajda o günlerle ilgili olarak “Fotoğraflara ilgim vardı ancak gerçek anlamda ruhuma hitap eden şey müzikti. 22 yaşındayken, babama kanser teşhisi konulduğunsa evin geçimini sağlamak için istemeyerek de olsa müzik yapmayı tamamen bırakmak zorunda kaldım. Boulevard Voltaire’de stüdyonun başına geçtim” diyor.
1930’larda bilhassa Paris ve Provede’nin tuhaf enstantanelerini çekmesiyle ünlü olan sanatçı, ilk ödülünü 1947’de Kodak’tan alır. 10 yıllar boyunca kucağına sığdıramayacağı kadar çok ödüle layık görülürken, 1957’de Venedik Bienali’nde altın madalya kazanır. 2007’de 5. Lucie Ödülleri’nde hayat boyu başarı ödülünü kucaklar. 

Yalın kareler
Hümanist fotografçılığın duayeni olan Willy Ronis için fotoğraftaki kişiler bir obje olmanın çok ötesindeydi. Öye ki, onun meşhur eserlerinden biri olan ve 1938’de Citroen’deki grevde ölümsüzleştiren fotoğrafta kalabalığa konuşan kadın; Rose Zehnen’le yıllar sonra görüşme fırsatı yakalar. 1980 yılında günlük komünist gazetesi L’Humanite’de Ronis’e yazılan açık mektubun ardından nihayet iki yıl sonra Willy ve Rose tanışırlar.
14 Temmuz 1936’da çektiği ‘Front Populaire’de omuzlar üstündeki küçük kız ve Les Amoureux de la Bastille’in karesindek Riton and Marinette de 1988 yılında tanıştığı kişilerden yalnızca birkaçı olarak yer alıyor.
1949’da karısı Marie-Anne Lansiaux’ı çektiği fotoğraf; Provençal Nude’ dünyada büyük yankı uyandırırken, yıllar sonra karısın sonbahar ağaçlarının arasında alzheimerla acı içinde boğuştuğu anları fotoğraflarla ölümsüzleştirir.
1983 yılında eserlerini Fransız devletine miras bırakan Ronis’in fotoğrafları, 22 Ağustos’a kadar’a kadar ziyaret edilebilecek.