Sarmaşık: 'Bir memleket gibidir gemi' yeniden!

Sarmaşık: 'Bir memleket gibidir gemi' yeniden!
Sarmaşık: 'Bir memleket gibidir gemi' yeniden!
Tolga Karaçelik'in ikinci uzun metrajlı çalışması 'Sarmaşık', 'Gemide' filmindeki "Bir memleket gibidir gemi" sözünü tekrar hatırlatan, son derece etkileyici oyuncu performansları ve kulak kabarttığı meseleler itibariyle kayıtsız kalınmayacak bir film.
Haber: UĞUR VARDAN - ugur.vardan@radikal.com.tr / Arşivi

SARMAŞIK (Not: 3/5)
Yönetmen: Tolga Karaçelik
Oyuncular: Nadir Sarıbacak, Kadir Çermik, Hakan Karsak, Özgür Emre Yıldırım, Osman Alkaş ve Seyithan Özdemir
Yapım: 2015, Türkiye
Süre: 104 dakika

Serdar Akar’ın 1998 tarihli yapıtı ‘Gemide’, küçük bir kum kosteri ölçeğinde yaşadığımız coğrafyanın kendine özgü çarpıklıkları üzerine, son derece sahici karakterler eşliğinde çok şeyler söyler. Filmin onca unutulmaz repliği arasında “Bir memleket gibidir gemi...”, bu topraklarda bir türlü değişmeyen gerçekler açısından belki de en akılda kalıcı olanı, en zaman ötesine uzananıdır.
Haftanın yerli seçeneklerinden Tolga Karaçelik imzalı ‘Sarmaşık’ da benzer şekilde bir gemi mürettebatından bir memleket profili çıkarıyor. Zorunlu olarak demirlemek durumunda kalan bu geminin elemanları adeta üzerinde yaşadığımız topraklardaki farklı kimliklerin ve bir türlü oluşturulamayan mozaiğin parçaları. Tıpkı memleket sathındaki karşılıkları gibi, geminin boğucu ve giderek Kafka’vari bir atmosfere dönüşen rutini karşısında kimlikler savunmadan hücuma, mazlumluktan zalimliğe uzanan bir çizgide gidip geliyorlar.

Karaçelik’in bir önceki adımı ‘Gişe Memuru’ da göz önüne alındığında, genç yönetmenin saplantılı ve iç dünyaları hastalıklı karakterleri (ki o çok iyi bildiğimiz koşullarda başka seçenekleri, seçeneklerimiz yok) perdeye taşıdığını görmek mümkün. ‘Sarmaşık’ta bu refleksler daha ileri noktalara taşınıyor ve halüsinasyon boyutu giderek genişliyor.

ÜST DÜZEY OYUNCU PERFORMANSLARI

Film başta Nadir Sarıbacak olmak üzere Kadir Çermik, Hakan Karsak, Özgür Emre Yıldırım, Osman Alkaş ve Seyithan Özdemir gibi isimlerden oluşan oyuncu kadrosunun üst düzey performanslarıyla karakterlerinin yaşadığı psikolojik gelgitleri ve uçtan uca savrulmaları çok başarılı bir şekilde yansıtıyor. Öte yandan sanki finalde varılan noktayla öykü boyunca uğranan limanlar (kastettiğim gemi değil elbet, bir yerde demirlemiş bir biçimde duruyor) arasında sanki farklı bir ton var. Bu durum belki yaşananların psikolojik ifadesi ama film son bölümünde başka sulara açılıyor hissiyatı veriyor (ya da ben öyle algıladım).

Son dönemde vizyona çıkan yapımlar arasında derdi, tasası olanı bulmak o kadar zor ki. Oysa tersi bir durumun abes olması lazım... Neyse, ‘Sarmaşık’ oyunculuk performansları, reji ve kulak kabarttığı meseleler bakımından es geçilemeyecek bir yapım, kaçırmayın derim...