Spagetti kâbusların ustası

Quentin Tarantino ona hayran. Çok satan kaliteli korku romanları ustası Clive Barker, onun yerinde olmak istiyor.
Haber: SEVİN OKYAY / Arşivi

İSTANBUL - Quentin Tarantino ona hayran. Çok satan kaliteli korku romanları ustası Clive Barker, onun yerinde olmak istiyor. John Carpenter ise 'Halloween'i ona selam olsun diye yaptı. Aslında Dario Argento hayranı oldukça büyük bir kitle var. Saygın yönetmenlerin Argento filmlerinden küçük apartmalarda bulunduğu da sıkça görülmüş.
Adını sarı kapaklı İtalyan korku kitaplarından alan klasik 'giallo'nun en büyük adı Dario Argento, gençlik yıllarında kimilerince 'İtalyan Hitchcock'u olarak adlandırılmıştı. Kendi ise, esas esin kaynaklarının Alman ekspresyonistleri, özellikle de Carl Dreyer ve Fritz Lang olduğunu söylüyor.
Üstelik, bunca alışveriş içinde, kendi sinematik özelliklerini, sinemasal benliğini korumayı başarıyor. Gerçek şu ki, başka sinemacılar onun tüm özelliklerini taklit etseler bile, bir Dario Argento filmi yapmak kimsenin haddi değil.
Göz boyayan filmler
Buna karşılık, herkes de Dario'ya hayran değil. Modern sinemanın bu en çok sansür edilen yönetmeni, kimine göre ucuz bir sinemacı. Üzerinde çok çalıştığını söylediği senaryoları saçma sapan hikâyeler anlatıyor, kendisi de akıttığı oluk gibi kanlarla, cart
ışıklarıyla ve baş döndürücü kamera hareketleriyle, sadece göz boyayan filmler yapıyor.
Argento'nun hikâyeye pek aldırmadığı, hatta onu birbirini izleyen tüyler ürpertici, koltuğun ucuna mıhlayıcı sahnelerine altlık yaptığı bir gerçek. Karakterlerinin aptalca şeyler yapmasına da aldırmıyor: Üstlerine vazife olmayan işlere burunlarını sokuyorlar,
ellerinde bir çakı bile olmadan katillerin ya da canavarların pusu kurduğu karanlık tavan aralarına ya da mahzenlere paldır küldür dalıyorlar. Böylece de ona, seyircisine şok üstüne şok yaşatma fırsatı veriyorlar.
Perdede yarattığı renk furyasının, kamerasının akıcılığının ve çoğu kez grubu Goblin'e teslim ettiği müziği korku sinemasıyla harman etmekteki yeteneğinin ise, inkâr kabul eden yanı yok.
En çok sansürden çekti
Onu beğenmeyenler ne kadar burun kıvırırsa kıvırsın, Dario Argento'nun hayran kitlesi ona tapıyor. Üstelik çoğu filmlerini orijinal haliyle izleme fırsatı bulamadığı halde. İtalyan yönetmen, 'Hiçbir şeyden çekmedi, sansürden çektiği kadar'. Avrupa ülkelerinde ve ABD'de bir saat kesilerek oynatılmış fimleri bile var. Kendisinin en sevdiği filmi 'Koyu Kırmızı' (Profondo Rosso) gibi. Sevgili rock grubu Goblin'le ilk kez bu filmde işbirliği yapmış, kendisine benzetildiği Alfred Hitchcock da filmi görünce (orijinal versiyonu mu izledi, bilemiyoruz) "Bu genç İtalyan beni kaygılandırmaya başladı" demişti. O İtalyan İngiliz ustadan özellikle
'röntgencilik' trükünü ödünç aldı ama, özellikle hikâyeye verdikleri önem açısından birbirlerine benzedikleri söylenemez.
Hitchcockvari bir abartı
Argento'nun oyuncuları ise genelde Hitchcock'un bazı eski filmlerindeki abartılı performansları aratmıyor. Gene de, filmlerinde Harvey Keitel, Karl Malden, David Hemmings, Donald Pleasence, Frederick Forrest, Piper Laurie ve Max Von Sydow gibi
oyuncularla da çalıştığı görülmüş.
İki kızı Asia ve Fiore ile sabık eşi Daria Nicoladi, oyuncuları arasında yer alıyor. Kardeşi senarist/yapımcı Claudio Argento ile işbirliği yapıyor. Babası ise, savaş sonrası
İtalyan sinemasının önemli yapımcılarından Salvatore Argento. Dario bu sayede genç yaştan beri, önce eleştirmen, sonra senarist olarak sinemanın içinde bulunmuş.
Dario Argento iskelet gibi zayıf, şeffaf tenli, dağınık saçlı, delici bakışlı olsa da, sakin ve nazik bir adam. Ama hiç inkâr etmediği bir merakı var: Güzel kadınları öldürmekten hoşlanıyor: "Kadınları severim, hele güzel olanları. Yüzleriyle vücutları güzelse, çirkin bir kız ya da erkektense onların öldürülmesini izlemeyi tercih ederim. Bu konuda mazeret sunma gereğini duymuyorum. Başkalarının bundan neler çıkaracağı da umurumda bile değil. Ama ben bu konudaki fikrimi söyleyince söyleşiyi terk eden gazeteciler gördüm."
Doğrusu 'Uykusuz'un ilk kurbanı, cepheden nü fahişe de hiç fena değildi. Herhalde üstadın onun ölüm sahnesinde içi gitmiştir.
Filmografi

  • 2001 'Uykusuz' (Non Ho Sonno)
  • 1998 Il Fantasma Dell'Opera
  • 1996 La Sindrome di Stendhal
  • 1993 Trauma
  • 1990 Two Evil Eyes
  • 1987 Opera
  • 1984 Phenomena
  • 1982 Tenebre
  • 1978 Inferno
  • 1977 Suspiria
  • 1975 Profondo Rosso
  • 1973 La Bambola
  • 1973 Le Cinque Giornate
  • 1972 Quattro Mosche di Velluto Grigio
  • 1971 Il Gatto a Nove Code
  • 1969 L'Uccello dalle piume di cristallo