Eşinin desteği, yaşam kaynağı oldu

Eşinin desteği, yaşam kaynağı oldu
Eşinin desteği, yaşam kaynağı oldu
- Ordu'nun Çatalpınar ilçesinde 3 yıl önce çalışmak için gittiği Muğla'da Muğla'da trafik kazasında sakat kalan ve görme yetisi ile akli dengesini kaybeden İsa İzvermez, eşinin sevgisiyle hayatta tutunuyor - Nurten İzvermez: "Eşimi ilk günkü aşkla seviyorum ve tüm bakımlarını fedakarca yapıyorum. Evin geçimini ve çocukların okul masraflarını özürlü ve bakım maaşıyla gidermeye çalışıyorum. Tek isteğim eşimin yürüyebilmesi" - "Eşimin akli dengesi bozulduğu için beni hatırlamıyor ve bana bazen 'abla' diyor"

ORDU (AA) - SEFA EYİ - Ordu'nun Çatalpınar ilçesinde 3 yıl önce çalışmak için gittiği Muğla'da geçirdiği trafik kazasında sakat kalarak yürüyemeyen ve görme yetisi ile akli dengesini kaybeden İsa İzvermez, eşinin sevgisiyle hayatta kalma mücadelesi veriyor.

İsa ve Nurten İzvermez çifti, 13 yıl önce hayatlarını birleştirerek Ordu'nun Çatalpınar ilçesinde yaşamaya başladı. 3 yıl önce çalışmak için Bodrum içesine giden İsa İzvermez, geçirdiği trafik kazası sonucu sakat kaldı.

Kazada aldığı darbe nedeniyle görme yetisi ile akli dengesini yitiren İsa İzvermez, aylarca yoğun bakımda tedavi gördükten sonra getirildiği evinde eşinin desteği ve sevgisiyle hayata tutunmaya çalışıyor.

Sevgililer Günü nedeniyle eşine çiçek hediye eden Nurten İzvermez, AA muhabirine yaptığı açıklamada, eşinin, Bodrum'da 3 yıl önce geçirdiği trafik kazası sonucu görme, yürüme ve zihinsel engelli olduğunu söyledi.

Eşini ilk günkü aşkla sevdiğini ve tüm bakımlarını fedakarca yaptığını anlatan İzvermez, "Severek evlendik. 3 yıl önce ailecek çalışmak için Bodrum'a gittik. Eşime işe başlamasına 2 gün kala bir araba çarptı. 7 ay yoğun bakımda kaldı. Biran olsun başından ayrılmadım. Eşim gözlerini dünyaya açtığında artık görmüyor, yürüyemiyor ve konuşamıyordu" dedi.

- "Bana bazen 'abla' diyor"

Eşinin Ordu Devlet Hastanesinde iki kez ameliyat olduğunu ve bir ay fizik tedavi gördüğünü anlatan İzvermez, şunları kaydetti:

"Eşimin akli dengesi bozulduğu için beni hatırlamıyor ve bana bazen 'abla' diyor. Allah'a şükürler olsun gün geçtikçe akli dengesi düzeliyor. Eşimin yemeğini kendim yediriyorum. Duş ve tuvalet ihtiyaçlarını kucağımda taşıyarak gideriyorum. Evde eşimin bakımına yardım edecek kimsem yok. Haliyle kucağımda taşımak zorunda kalıyorum. Başka yapacak bir şeyim yok. Eşimi terk edip gidersem çocuklarıma ve kocama kim bakar?"

Evin geçimini ve çocukların okul masraflarını özürlü ve bakım maaşıyla gidermeye çalıştığını ifade eden İzvermez, "Ben eşimin sadece yürümesini istiyorum. Çünkü tam teşekküllü bir hastanede yürüme şansı varmış. Ben bu konuda Cumhurbaşkanımızdan ve Büyükşehir Belediye Başkanımızdan yardım bekliyorum" diye konuştu.

Çiftin çocukları 10 yaşındaki Nursu ve 12 yaşındaki Emrullah ise diğer çocukların babalarıyla el ele gezmelerini kıskandıklarını belirterek, babalarının karnelerini bile göremediğini söyledi.