scorecardresearch.com

Kelle hesabı barış

Kelle hesabı barış

Aktütün baskınından sonra 17 şehit cenazesi kaldırıldı. Artık yetsin!

PKK ile mücadele etmek "dağdaki eşkıya"yı "yok etmekle" olmuyor ki, 25 yıldır gözyaşlarıyla yıkanıyor bu "ölü çocuklar coğrafyası"
Haber: SERCAN TAŞ - sercan_tas121@hotmail.com / Arşivi

Bir kez daha... Yüzlerce, binlerce kezin üzerine bir kez daha ağlıyor fedakâr toprakların fedakâr anneleri. Gencecik evlatlarına. Devletçe, düzence, vahşetçe katledilen, kırılan, köklerinden sökülüp yakılan fidanlarına.
Dillerinin ucuna, dillerimizin ucuna gelen en can parçalayan sorular: Daha kaç mezar kazılacak? Kaç masum, buz gibi beden bırakılacak ‘’çok fedakâr’’ topraklarımıza? Kaç ana, kaç baba, kaç kadın, kaç yar, kaç evlat kolunu, bacağını, yüreğini kaybetmiş gibi yarım kalacak gidenlerin arkasından? Kaç kez daha? “Vahşet havarisi kan tüccarı” politikacılar kokuşmuş dilleriyle daha ne kadar “Ha bitti, haaa bitecek”leyecek bitirilmeyen bu iç savaşa?
“Yoksul, temiz insanlar kanlarına çok kullanılmış bir şırıngayla milliyetçilik, düşmanlık ve vahşet enjekte edilmiş canavarlarına dönüşmesin artık” diyenler, yalvaranlar, haykıranlar bu kadar mı silin(dirlen)ir bir ülkede? Ezilir vatanlarında? Köşeciklerinde? PKK ile mücadele etmek “dağdaki eşkıya”yı “yok etmekle” olmuyor ki, 25 yıldır gözyaşlarıyla yıkanıyor bu “ölü çocuklar coğrafyası”.
Cinayet (kahramanlık) masalları dinliyor çocuklar hayalleri kana bulanarak, küflenerek, eskiyerek. Her gün ve her gün. “PKK amacına ulaşamadı neticede”leyerek “kelle” hesabı yapan matematikprofesörü bazı komutanlar ve dahi yazı adamları, bu kadar mı yüreklerini emanet etmişlerdir içlerindeki gipgizli nasyonal faşiste? “Gözükara, kanlı simsiyah”lar bayrakları kapıp kaptırıp saldırttıkça halkı-halka, 1 Kürt=1 terörist deyip “Ne kadar yok olurlarsa o kadar kâr!”ladıkça, cinnetleyip huzuru düşürdükçe insanı insana; asıl o zaman nefret halka-halka, katre katre, santim santim yayılacak günahsız ruhlarda... “Devletin milletiyle bölünmez zıttırıpıttırık”cıları o zaman bölecek milleti kelle, kol, kafa, bacak, ruh, yürek... Paramparça.
Sussun artık silahlar. Gözü ağlamaktan helak olmuş çocuklar konuşsun, anneler, babalar, sahipsiz evlatlar, gerçekten yürekler... Silahları kıra kıra, köküne kibrit suyu dökülmeye niyetlenilmiş barışa bir yudum can verebilsinler... Taptaze.. Sımsıcak elleriyle.
Hesap sorsunlar ‘’şiddet bekçileri’’nden, matematikprofu yetkililerden, masumiyet timsali kocaman, gözyaşı dolu, ama sevgiyi hiç bırakmamış gözleriyle.
“Gargamel siyaset şahinleri”, “GüneşleriDoğuranTayyipler”, “LaikçiKabakTadıBye-kallar’’, ‘’9ışık5kaşıkBahçeliler” dinlemese de olur... Bir kez gözlere baksınlar. Barışa, dostluğa, merhamete hasret gözlere yeter! O bile yeter!

SERCAN TAŞ: Boğaziçi Üni., Türk Dili ve Edebiyatı


ETİKETLER:

haber

http://www.radikal.com.tr/9033739033730

YORUMLAR

Bu habere henüz yorum yazılmamış.