81 ilin 31'inde cemevi yok

81 ilin 31'inde cemevi yok
81 ilin 31'inde cemevi yok
Türkiye'nin cemevi haritasına göre en fazla cemevi Tokat, Çorum ve Kahramanmaraş'ta. Cami sayısı 82 bin 693, cemevi sayısı 937

ANKARA - CHP Tunceli Milletvekili Hüseyin Aygün, Türkiye 'de 31 ilde Cemevi olmadığını, 82 bin camiye karşılık sadece 937 cemevi olduğunu açıkladı. Aygün, "81 ilin 31'inde Aleviler'in mekansal imkan olarak kendilerini ifade edebilecekleri hiçbir yer bulunmamaktadır" dedi.  Vatan gazetesinden Kıvanç El'in haberine göre, Aygün, İçişleri Bakanlığı'na başvurarak 81 il bazında içme suyu şebekesi, cami, internet alt yapısı ve cemevi bulunan köyleri sordu. İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğü'nden gelen yanıtta, Cemevi sayısının illere göre dağılımı verildi. Aygün'e verilen yanıttaki verilere göre Türkiye'deki toplam 937 Cemevi bulunurken, 81 ilin 31'inde Cemevi yok. En fazla cemevi sırasıyla Tokat, Çorum, Kahramanmaraş, İstanbul , Amasya, Ankara ve Yozgat'ta yer alıyor.

Cemevi olmayan 31 il şöyle: Afyonkarahisar, Ağrı, Artvin, Bilecik, Bitlis, Bolu, Erzurum, Giresun, Hakkari, Hatay, Kars, Kastamonu, Kırklareli, Kırşehir, Mardin, Muğla, Niğde, Rize, Siirt, Sinop, Trabzon, Van, Aksaray, Karaman, Batman, Şırnak, Bartın, Iğdır, Karabük, Kilis, Düzce.


"AMAÇ ALTERNATİF GÖSTERMEK DEĞİL"

Aygün, yaptığı açıklamada şunları söyledi: "Cemevleri Alevilerin ibadet mekanı olmasının yanı sıra, hayati önemi aynı zamanda 'sivil bir dinselliğin' mekansal imkanı ve ifadesidir. Bu mekansal imkanin nicel karşılığı ya da eşitliği Türkiye Cumhuriyeti’nin 81 ilinde 937 Cemevine tekabül etmektedir. 81 ilin 31’inde Aleviler’in mekansal imkan olarak kendilerini ifade edebilecekleri hiçbir yer bulunmamaktadır. Öte yandan, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın verdiği istatistiklerine göre, Türkiye’de toplam 82 bin 693 cami bulunmakta ve en çok cami 3 bin 113 ile İstanbul ilk sırada yer almaktadır. Cami ve Cemevlerine dair vermiş olduğumuz sayısal veya nicel veriler ikisinden birini diğerine indirgemek ya da birini diğerine alternatif olarak göstermek değildir. Tam tersine eşit haklar perspektifinden, eşitlik ilkesinin tam gözetir nitelikte hiçbir zaman uygulanmadığını nicel ya da sayısal veriler aracılığı ile görünür kılmaya çalışmaktır." (Vatan)