Atilla Olgaç mizah dergilerinde

Atilla Olgaç mizah dergilerinde
Atilla Olgaç mizah dergilerinde
Kıbrıs harekatı sırasında biri esir, 10 Rum'u öldürdüğünü söyleyerek gündeme oturan Atilla Olgaç, mizahçıların konusu oldu



İSTANBUL - Penguen dergisi Nuri Bilge Ceylan’ın Cannes’da en iyi yönetmen ödülü aldıktan sonra yaptığı konuşmaya gönderme yaparak Olgaç’ı ödül hayali kurarken resmetti. Penguen’in kapak yazısı da şöyle:
Haberin devamı

“Kıbrıs’ta elleri bağlı esir bir Rum askerini başından vurdum, 9 kişiyi daha öldürdüm” diyen tiyatrocu Atilla Olgaç daha sonra anlattıklarının üzerinde çalıştığı film senaryosu olduğunu iddia etti. Hikayesi gerçekse bunu anlatarak kimlerin gözünde kahraman olmayı umuyordu? Yok, eğer senaryo olduğu doğruysa bu filmi kimler için yazıyor?

Leman dergisi’de konuyu “Vadinin kurtlarından Atilla Olgaç patladı” başlığıyla kapağına taşıdı. Leman’ın kapak yazısı da şöyle:

Kurtlar Vadisi oyuncusu Atilla Olgaç’ın Tv’de Kıbrıs savaşı sırasında biri silahsız ve esir olmak üzere 10 kişiyi vurarak öldürdüğünü söylemesi bütün dünyada infiale yol açtı...Bu itiraf Türkiye’yle, Yunanistan arasında diplomatik krize yol açarken, Olgaç’ın savaş suçlusu olarak yargılanması ve hakkında kırmızı bülten çıkarılması gündeme geldi...

NE SÖYLEMİŞTİ?
Atilla Olgaç, katıldığı bir programda tartışma yaratan açıklamalar yapmıştı.

Olgaç şunları söylemişti: “Kılıç karakteriyle senaryo gereği adam öldürdük. Ama ne yazık ki bu vatan için ben gerçek hayatta 10 kişiyi vurdum. Askerlikte terhisime 1 gün kalmıştı. Tam o sırada Kıbrıs Barış Hareketi oldu. Beni Mersin’den Kıbrıs’a gönderdiler. Savaşın en acımasızca ve en kanlı bölümünün sürdüğü temizleme harekatında görev verdiler. Komutana ‘Yapamam, adam öldüremem, ben sanatçıyım’ dedim. ‘Burada sanat bitti. Burası gerçek hayat, savaş. Emir verdim mi öldüreceksin’ dedi. İlk öldürdüğüm çocuk 19 yaşında, esir düşmüş bir askerdi. Silahı yüzüne doğrulttuğumda yüzüme tükürdü. Alnından vurdum, öldü. Daha sonraki çatışmalarda 9 kişiyi daha öldürdüm. Öldürdükten sonra gidip karargâhta ağlıyor, ertesi gün yine öldürüyordum. Rüyamdan çıkmıyor. Uzun süre psikolojik tedavi gördüm. Bu yüzden hala et yiyemiyorum. Kan göremiyorum. Aklıma öldürdüğüm çocuklar, kokmuş cesetler geliyor.”