En gururlu anneler

Anneler Günü'nüz kutlu olsun

73 yaşındaki Şükriye Erişen'in en büyüğü 53'ünde olan üç çocuğu yatalak; Erişen bir gün bile 'of' dememiş. 62 yaşındaki Elife Acar'ın ömrü zihinsel engelli üç çocuğuyla yatalak görümcesine, 63 yaşındaki Raziye Özcan'ınkiyse yatağa bağımlı 37 yaşındaki oğluna bakmakla geçmiş.

HATAY/KAYSERİ/KONYA - Kapısı Antakya Yerel 21 Gündem Kadın Çalışma Grubu tarafından çalınan Şükriye Erişen, "Bir gün bile of demedim" diyor. Oysa pek çok insanın aklından bile geçmeyecek kadar ağır mesaiyi üstlenmiş durumda. 73 yaşındaki Şükriye hanım, en büyüğü 53 yaşında olan üç çocuğunun, yemeğinden banyosuna her işini görüyor.
Yerel Gündem Kadın Çalışma Grubu tarafından yılın annesi seçilen Şükriye Erişen, hasta veya engelli aile fertlerinin bakımını yıllarca tek başına yüklenen kadınlardan.
Tıpkı Kayserili Elife Acar, Konyalı Raziye Özcan gibi...
Üç annenin de en büyük korkusu "Eğer ölürsem onlara ne olur" sorusu. En büyük düşleriyse hayatta tutabilmek için ömürlerini vakfettikleri kişileri güvenilir ellere teslim etmek.
Antakyalı Şükriye Erişen'in en büyüğü 53 yaşındaki üç çocuğunun üçü de kas hastası. Anne Şükriye Erişen, "Üç çocuğum da 14 yaşına gelince hastalandı ve yürüyemez hale geldi. Beş yıl öncesine kadar birinin yardımıyla ayağa kalkabiliyor, işlerini görebiliyorlardı. Ama artık banyo yapamıyor kendi başlarına yemek bile yiyemiyorlar. Onları hayata bağlayan tek umut benim. Her gün gözümün önünde eriyip giden çocuklarıma bakarken bir gün bile 'öf' demedim" dedi.
'Hepsine bakacağım'
Kayseri'de yılın annesi seçilen Elife Acar'ın durumu daha da karmaşık. Melikgazi ilçesinde bir gecekondunun bodrum katında yaşayan 62 yaşındaki Elife Acar, zihinsel engelli üç çocuğuna ve gözleri görmeyen görümcesine bakıyor. Doğuştan zihinsel engelli olan ve gözleri görmeyen 30 yaşındaki oğlu Mehmet, yine zihinsel engelli 22 yaşındaki İsmail ve 21 yaşındaki kızı Zeynep'le gözleri görmeyen ve yıllardır yatalak halde yaşayan 66 yaşındaki görümce Hatice Acar'ı hayata bağlayan Elife Acar'ın sabrı.
Kendisinin de altı yıldır kanser tedavisi gördüğünü anlatan Elife Acar, "Akraba evliliği yaptığım için sekiz çocuğumun üçü özürlü. Özürlü çocuklarıma ve görümceme ölünceye kadar bakmak istiyorum" dedi. Kayseri Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreteri Mustafa Yalçın yılın annesi seçtikleri Acar'ı ziyaret etti. Buzdolabı, çamaşır makinesi ve fırınlı ocak hediye etti.
'Bir merkeze yerleştirsem...'
Konya'dan 63 yaşındaki Raziye Özcan da geçirdiği havale nedeniyle yatağa bağımlı hale gelen oğluyla 37 yıldır bir bebek gibi ilgileniyor. Raziye hanımın iki isteği var: Kendisi ölmeden oğlunun uygun bir rehabilitasyon merkezine yerleştirilebildiğini görmek. Ve oğlunun ağzından bir kez olsun anne sözünü duyabilmek:
"Oğlum Adem iki haftalıkken rahatsızlandı. Ateşlendi ve sol ayağında bir morarma oldu. Sol bacağı dizinin altından kesildi. Onu hep sırtımda gezdirmek zorunda kaldım. Üç kez belimden ameliyat oldum. Eşimi de iki hafta önce kaybedince oğlum ve ben yapayalnız kaldık. Benim de bir ayağım çukurda. Onun bir rehabilitasyon merkezine yerleştirilmesi için çabalıyorum. Konuşma kabiliyetini de yitiren oğlum bugüne kadar bana bir kez bile anne demedi. Onun anne demesine o kadar çok hasretim ki..."