Kansere nezle muamelesi...

Hayata tutunmak

'Kanserin Faydaları' kitabını yazan Zuhal Dumanon anlatıyor: Teşhis sonrası ailemden iki dakika müsaade istedim, iki damla gözyaşı döktüm. O gün bugündür ağlamıyorum. Ben ona nezle diyorum. Üşüsem seviniyorum, çünkü yaşıyorum, ne
güzel.

ANKARA - "İlk öğrendiğimde şüpheler vardı. İnsan kendi vücudunu tanıyor. Sonra bu hastalığı söylediler, gerçi ben ona 'kanser' demiyorum, nezle... Teşhis konulunca ailemden iki dakika müsaade istedim, iki damla göz yaşı döktüm. O gün bugündür ağlamıyorum. Çünkü yaşıyorum, ne güzel..."
Bu sözler, 'nezle oldum, geçecek' diyerek hayata dört elle sarılan kanser hastası Zuhal Dumanol'a ait. Dumanol, üç yıl önce öğrendiği hastalığının kendisine öğrettiklerini 'Kanserin Faydaları' adıyla kitaplaştırıyor. Zuhal Dumanol, ağrıları nedeniyle doktora gittiğinde önce hastalığı kendisinden gizlenmiş. Hastalığı geç fark edildiği için doktorlar umutsuzmuş: "Meme kanseri teşhisi koydular ve bana ömür olarak çok kısa bir zaman söylediler. Üç yıl oldu. Bence daha da olacak. Hep 'ben bir gün öleceğim ama kanserden değil' diyorum."
Ailesinin yanında üzüntüsünü belli etmediğini, hastalığını öğrendikten sonra izin isteyip kısa bir süre gözyaşı döktüğünü ve o gün bugündür de hiç ağlamadığını anlatan Dumanol, "Daha sonra görevim başladı. Direnmeyi, yaşama sevincini insanlara öğretme görevi..." diyor. Kanserle ilgili en sevmediği tanımlama 'umutsuz hastalık' sözü:
"Ben ona 'nezle' diyorum. Hasta olduğumu duyanlar önce üzüldü ama sonra 'Zuhal'a bir şey olmaz, o kuvvetli' dediler. Aslında ben kuvvetli değilim ama bu hastalığa karşı kuvvetliyim. Şimdi herkese bu hastalığa karşı direnmeyi anlatıyorum. Benim anlatmam daha etkili oluyor. Neden? Çünkü, Nasrettin Hoca demiş ya, 'bana damdan düşeni getirin' diye... Onlar da kendileri gibi damdan düşeni dinleyince daha rahat hayata asılıyor. Aslında kanser olmadan kanserden beter yaşayanlar var. Hayatta amaçları, hedefleri, yaşamdan beklentileri yok. Mutsuzlar, halbuki mutsuz olmalarına neden olacak bir şey yok. Ben bunu öğrendim."
Dumanol, kanser olduktan sonra yaşadıklarını ve bakış açısının nasıl değiştiğini anlatmak için 'Kanserin Faydaları' adlı bir kitap yazıyor. Dumanol'a göre 'kanserin faydaları' şöyle özetlenebilir: "Benim için artık kanserden öncesi yok. Meğer ne kadar amaçsız yaşıyormuşum. 'Şundan nefret ediyorum, bundan nefret ediyorum' derdim. Nefret mi? Artık yok. Şimdi her şeyin farkındayım. Yağan yağmurun, esen rüzgârın keyfini çıkarıyorum. Çocukların okul parası, taksitler, günlük sıkıntılar... Hepsi geçip gidermiş meğerse. Artık kimseye kızmıyorum, evimi, eşyalarımı daha bir seviyorum. Üşüsem, canım sıkılsa, 'yaşıyorum ne güzel ondan üşüyorum, canım sıkılıyor' diyorum. İşte bana göre kanserin faydaları..."