Hayatı ablası sayesinde öğreniyor

Hayatı ablası sayesinde öğreniyor
Hayatı ablası sayesinde öğreniyor
- Van'ın Başkale ilçesinde doğuştan el ve ayakları olmayan 3 yaşındaki Nakşin Özdemir, bakımını üstlenen 15 yaşındaki ablası sayesinde günlük yaşamını kolaylaştıracak hareketleri öğreniyor - Dirsekten altı bulunmayan kollarıyla çatal kaşık tutan Özdemir, dudaklarıyla dokunarak cep telefonunda oyun oynayabiliyor - Abla Derya Özdemir: - "Bu hayatta bir tek onun mutlu olmasını istiyorum"

VAN (AA) - SITKI YILDIZ / ZAFER TAYFUR - Van'ın Başkale ilçesinde doğuştan el ve ayakları bulunmayan 3 yaşındaki Nakşin Özdemir, en büyük desteği, kendisine günlük yaşamını kolaylaştıracak hareketleri öğreten 15 yaşındaki ablasından görüyor.

Esenyamaç Mahallesi'nde yaşayan 6 nüfuslu Özdemir ailesinin 3 yaşındaki bedensel engelli oğlu Nakşin, engeline ve yaşadığı tüm zorluklara rağmen etrafına neşe saçıyor.

Anne Ayfer, baba Mustafa ve ailenin diğer fertlerinin hayatını kolaylaştırmak için çaba gösterdiği Nakşin, en büyük desteği ise 15 yaşındaki ablası Derya Özdemir'den alıyor.

Bakımını üstlenen ablası sayesinde günlük yaşamını kolaylaştıracak hareketleri öğrenen Nakşin, dirsekten altı bulunmayan kollarıyla çatal kaşık tutup, dudaklarıyla dokunarak cep telefonunda oyun oynayabiliyor.

- "Güzel vakit geçirmesini sağlamaya çalışıyorum" 

Derya Özdemir, AA muhabirine yaptığı açıklamada, kardeşinin tüm ihtiyaçlarını karşılamaya, oyunlar oynayarak güzel vakit geçirmesini sağlamaya çalıştığını söyledi.

Annesi, diğer kardeşleri ve ev işleriyle ilgilendiğinden Nakşin'in bakımını kendisinin üstlendiğini dile getiren Özdemir, "Uyanınca onunla oyunlar oynuyorum, ihtiyaçlarını yerine getiriyorum. Engelinden dolayı çok sinirli olabiliyor. Küstüğünde ikna etmesi de zor oluyor. Bu hayatta bir tek onun mutlu olmasını istiyorum" ifadelerini kullandı.

- "Allah'ın bir hediyesi"

Baba Mustafa Özdemir de doğuştan el ve ayakları bulunmayan oğlunu "Allah'ın bir hediyesi" olarak gördüğünü bildirdi.

Oğlunu doktorlara götürdüğünü, az sayıdaki hayvanını da satarak elinden geleni yapmaya çalıştığını anlatan Özdemir, şunları kaydetti:

"Getirip götürme, yatırma ve her türlü ihtiyacını karşılama noktasında onun yanında bulunuyor, yardım ediyoruz. Sürekli yanında kalmamı istiyor. O nedenle işlerime de gidemiyorum. 'Oğlum için neler yapılabilir' diye sürekli soruyorum. Aklıma protez el ve ayak geliyor. Protezi yapılırsa oğlum o zaman kendisi gelir gider, ihtiyaçlarını kendi karşılar. O yüzden çok istiyorum. Şu anda yaşı küçük olduğundan ihtiyaçlarını karşılama imkanımız var. Büyüdüğünde ne yapacağımızı bilmiyorum. Onu çok zor günler bekliyor."


    ETİKETLER:

    Van

    ,

    Oyun

    ,

    zaman

    ,

    engelli