Radikal'e son vedam

Her güzel şey gibi Radikal maceramızın da bir sonu varmış. Müşterek mesaimiz, hayfa ki burada nihayete eriyor.

Biliyorum, “Yine mi” diyeceksiniz. Daha önce de bir kere veda etmişliğim var. Geri gelmiştim.
Ama bu sefer kesin; temelli gidiyorum, bir daha dönmemecesine.
Sonumuz benzemesin, Tevfik Fikret’in ziya kucaklayıp getirsin diye uzaklara yolladığı Haluk’a son vedası gibi biraz.
5 yıla yakın bir zamandır Radikal’de yazıyorum. Satış raporlarına bakmayın; boyu bosu, cüssesiyle ölçülmez Radikal’in. Yerin üstündeki kadar altında da vardır. Gölgesi, tiraj rakamlarından daha ağır.
Evet, burada yazmanın ayrıcalığını sonuna kadar yaşadım.
Lakin, tebdil-i mekânda ferahlık var. Mahalle değiştirecek kadar uzağa değilse bile başka bir mecraya geçiyorum.
Artık gidiyorum fakat meraklanmayın, giderken Bay Deki’yi de yanıma alıp götürüyorum.
Rahatınız kaçmayacak daha fazla. Bay Deki’den yana müsterih olabilirsiniz, kafa konforunuzu bundan böyle bozamayacak.
Siz de geçmiş huzursuzlanmalardan mütevellit varsa hakkınız helal ediniz, mesele kapansın burada.
Değil mi ki, Bay Deki namındaki ‘klişe borazanı’ndan, farklı modellerde de olsa herkesin içinde en az bir adet mevcuttur. Nuh der, peygamber demez. Öyle ‘dediğim dedik’ bir fikr-i sabit makinesidir...
Öyleyse kabul edelim gerçeği: Bir Bay Deki’nin en sevmediği şey, bir başka Bay Deki’yle aynı ortamda bulunmaktır.
Benimki taşınma münasebetiyle bu sahadan çekiliyor ya, tek kale oynamayı sevenlere gün doğdu, bayram etseler yeri.
Eksik olmasınlar, kendilerinden bir şikâyetim de yoktur.
Hiç kimseyi ayırmadan, ilginize alakanıza cümleten teşekkür ederim. Beni bir gün olsun yalnız bırakmadınız, sesime ses verdiniz.
Bir yazı, yazarın elinden çıkmakla tamamlanmış olmaz. Ancak okurun zihninde tamama erer.
Yazdıklarımı siz tamamladınız, yoksa natamam kalacaktı.
Benimle teşrik-i mesaiye girdiğiniz için bilhassa müteşekkirim.
Ne yazdımsa birlikte yazdık. Hakkınızı inkâr edemem, harikaydınız.
Her güzel şey gibi Radikal maceramızın da bir sonu varmış. Müşterek mesaimiz, hayfa ki burada nihayete eriyor.
Tek tesellim, yeni mesai arkadaşlarımın sizleri aratmaması ihtimalidir. Buna kuvvetle inanmak ihtiyacındayım.
Fakat yerinizin doldurulması pek kolay mümkün olmaz, onu da bilirim.
Nereye gidersem gideyim müstesna hatıranız unutulmayacak, hoşça kalınız!