Kaman Marra

Kudüs yakınında, İsrail'in ikide bir sokağa çıkma yasağı ilan ettiği ve Filistin topraklarını kamulaştırdığı bölgede bir köy var.

Kudüs yakınında, İsrail'in ikide bir sokağa çıkma yasağı ilan ettiği ve Filistin topraklarını kamulaştırdığı bölgede bir köy var. Adı Ebu Dis. Bu kutsal kenti batı ve doğu diye bölen, İsrail Başbakanı Ariel Şaron'un icadı duvar burada. Sokağın ortasına yeni dikilmiş duvar, öbür tarafa geçmek için 1.5 kilometrelik yol gitmeyi ve kontrol noktalarından geçmeyi gerektiriyor. Ebu Dis bu diyarda duvarı kadar 'skylight'ı ile de ünlü. Geçenlerde bir grup gazeteci Ebu Dis'i teftiş için 'Gökyüzü Işığı'na gittik.
Ne gam... Ne tasa...
Filistinlinin biri udu ile nağmeleri döktürüyor, diğeri darbukası ile harikalar yaratıyor. Ortalık ana baba günü. Müşteriler gerdan kırıp göbek attıkça 'Kaman marra' diye bağırıyor darbukacı. Yani bir kez daha...
Oh... Maşallah, Yallah Yallah...
'Gökyüzü Işığı' buranın en tanınmış pavyonu. İçki yok, yasak. Ama eğer yanınızda bir şişe rakı alıp gelmişseniz ve garsona hatırı sayılır bir bahşişi peşinen öderseniz iş değişiyor. Porselen kalın çay fincanı rakı kültürüne pek uymuyor ama ne yaparsınız?
Etrafa bakıyorum. Dört bir yanda plastik sarmaşıklar, kırmızı arabesk desenli kocaman sandalyeler. Her masada sekiz on kişi. Sülale boyu eğlence. Evin yaşlısı başlısı da başında bembeyaz örtüsüyle gelini de, çocuklar da orada. Sakallı dedeler elma aromalı nargilelerini içerken, kim bilir ne düşünüyor? Gençler pistten inmiyor. Biraz kıvır, masada mis gibi kebaptan bir ısırık, sonra yine kıvır.
Göbek atanlara bakıyorum.
Kadınlar dişiliklerini son zerresine dek ortaya koyuyor, erkekler de maçoluklarını... Hem kıvırtıyormuş izlemini vermiyorlar hem keskin kol, kalça ve bel hareketleri yapıyorlar.
Gün gelir Ebu Dis'teki utanç duvarı yıkılır. Ama iddia ediyorum, 'Gökyüzü Işığı' hep ayakta kalacak, hep darbukacının biri 'Hadi yallah Kaman Marra' diye bağıracak.
İyi yıllar
Dün akşam yılbaşıydı ve biz selametle 5763 yılına girdik.
Yahudi inancına göre Rosh Haşhana'ya, yani yeni yıla girerken, yazı-kışı-baharı tatlı geçer umuduyla insanlar bala batırılmış elmalar yedi. Yarın da geçen yılın günahlarından arınmak için akıp giden suya sembolik şeyler atacaklar. Roş Haşhana, günah ve sevapların teraziye konduğu gündür. İnsanlara verilmiş son fırsatttır. Eğer günahlar sevaplardan ağır ise, iyi insan olmak için önlerinde 10 gün var. Bu nedenledir ki, Yahudiler birbirlerine 'Şana tova' (İyi yıllar) demenin yanında 'Gimar hatima tova' (Yılı iyi bitir) dileğinde de bulunur.
Aşırı dindarlar için bugün sinagoglar dolup taşacak. Fazla dindar olmayanlar ise tatilden istifade çoktan Akdeniz sahillerine göç etti. Yeni yıla nerede girerse girsinler, günah ve sevap bilançoları ne olursa olsun, Yahudilerin hepsi sakin bir yıl istiyor.
Herkese Şana Tova...