Amatöre de sözleşme gerek

Türkiye'de herhangi bir futbolcuya sorun, istisnasız "Bana söz verilen paraları tam olarak alamadım" der, parasını tam aldığı 1-2 kulüp sayabilir.

Türkiye’de herhangi bir futbolcuya sorun, istisnasız “Bana söz verilen paraları tam olarak alamadım” der, parasını tam aldığı 1-2 kulüp sayabilir. O 1-2 kulüp de muhtemelen başka zamanlarda başka futbolcuların canını yakmıştır. Bazen yöneticilerin söylediği “Bizde kimsenin parası kalmaz” ifadesi eksiktir yani. Bereket, artık profesyonel futbolcuların sözleşmelerindeki rakamlar Futbol Federasyonu’nun (TFF) garantisi altında… TFF, sözleşmesindeki parayı alamayan futbolcunun hakkını ödüyor, sonra bir şekilde bunu kulüpten tahsil ediyor.
Amatörde böyle bir şey yok elbette. Niye? Çünkü amatör futbol zevk için, karşılık beklemeden oynanan futbol… Hatta TFF’ye göre profesyonelin altyapısı… Gerçekte elbette böyle bir durum yok. Amatör ligler, artık takım sayısı azaltılan ve yaş sınırı koyulan profesyonel liglerde yer bulamayan futbol emekçilerinin ekmeklerini kazandıkları bir yer. Ayrıca mesleği bulunan amatörlerin de ‘ek iş’ kapısı. Bölgesel Amatör Lig’in sadece adı amatör, yoksa ismini ‘4. Lig’ yapsak yanlış olmaz. Süper amatör liglerde de futbolcuların hemen hemen hepsi para talep ediyor. Bu durum 1. Amatör seviyesinde de yaygınlaşmaya başladı. Elbette tamamen amatör ruhla devam eden kulüpler var. 

Futbolcular ve amatör kulüpler arasındaki bu anlaşmalar hep ‘söz’ üzerine. Çok nadiren senet yapılıyor. Birçok kez oyuncular söz verilen paraları alamıyor. Birçoğu 5-10 bin peşinat ve 1000 TL maaşla geçinen bu futbolculara yönetim “Vermiyoruz kardeşim” dediklerinde yapabilecekleri hiçbir şey yok. Tersi durum da geçerli elbette. Sezon başı peşinat veya avans alıp lisansı çıkmadan giden futbolcular da yok değil. O veya bu şekilde ortada anlaşmazlık olduğunda tarafların ortaya koyacakları bir belge olmuyor. Kimi zaman yerel basında bu tür haberler çıkıyor, “Verdim, almadım” tartışmaları gidiyor. Kim haklı belli değil…

TFF artık amatör liglerin gerçekten ‘amatör’ olmadığını kabul etmeli ve buna uygun bir mevzuat hazırlamalı. En azından Bölgesel Amatör ve Süper Amatör ligler ‘yarı profesyonel’ kabul edilmeli, kulüplere ve futbolculara uygun sözleşme imkânı sağlanmalı. Ortada bir gerçek var. “İdeali bu değil” diyerek bu işten kaçmak olmaz.