Dinlerde ahlak sorunu

Demokrasinin denetleyemediği küresel finans krizine binbir neden sayılırken, herkesin hem fikir olduğu hırsın tetiklediği ahlaksızlık.
Dinlerde ahlak sorunu

Dinlerin meziyeti ahlaklı olmamızı istemesinde.
İktidara oynayan hangi siyasetçinin ahlak çağırısı inandırıcı?
Krizlerden para kazanmanın yollarını arayan hangi bankacının?
Düşmana haddini bildirme stratejisi planlayan hangi askerin?
Sonu yok ahlaksızlar listemizin.
En zararsız mesleğin ne olabileceğini aklımdan geçirmiştim. “İtfaiyecilerdir,” diye cevabını bulduğumu sandığımda, Fransa’da yaşayan arkadaşım, “Burada kahraman olmak için yangın çıkaran itfaiyeciler var,” demişti.
Kolay değil zararsız olabilmek. 

Thomas Hardy’nin adını bilmediğim öyküsünü anlatmıştı bir yakınım.
İngiltere’de yoksul, karı koca, dört çocuklu aile. Oniki yaşlarında büyük kız sorar,
“Anne neden hepimize yetecek yemek yok?”
“Görüyorsun kızım, kalabalık aileyiz,” der anne.
Ertesi gün büyük kız kardeşlerini öldürür, sonra kendisini.
İnsanın en masumane sözü bile sorgulanabilir.
Tek peygamberlerimizin tanrı kelamında sözlerinin dokunulmazlığı var.
Sözleri mübahdır. 

Dinler, ahlak adına, onların sözlerinden yola çıkar.
Doktora, öğretmene, sporcuya, valiye, başbakana, kebapçıya, aklınıza kim gelirse gelsin, onlara çeşitli nedenlerle ahlaksız diyen çok olmuştur.
En düşman gördüğünüz dinlerin peygamberine bile asla.
Siyasetçinin sermayesi güç, bankacının para, meslek sahibinin bilgi, tarımcının mahsulü, askerin silah, sporcunun becerisi, dinin sermayesi ahlakdır.
Demokrasinin denetleyemediği küresel finans krizine binbir neden sayılırken, herkesin hem fikir olduğu hırsın tetiklediği ahlaksızlık.
Zengin yoksul farkı açılırken kapitalizmin işsiz bıraktığı, sokağa mahkum ettiği, aç koyduğu, intihara sürüklediği insanların ızdırabı karşısında neden din adamları sessiz?
Düzeni, sermayenin vurdum duymazlığını, sermayedara bekçilik eden siyasetçiyi tasvip mi ediyorlar?
Her şeyin fiyatının bilinip değerinin bilinmediği günümüzde neden din adamları suskun?
Doğal afet kurbanlarına Tanrı’dan rahmet dileyenler, neden söz etmezler düzenin mağdurlarından?
Neden görmezden gelirler, neden sahiplenmezler, adalet adına, fırsat eşitliği adına, siyasetin sermayeden arınması adına, dünyaya yayılan “%99 Biziz” Occupy Wall Street hareketinden? 

Karl Marx dinler için, “Kitlelerin afyonudur,” demişti.
Katılmıyorum.
Mesela,
Musevi, Hristiyan, Müslüman- hepsinin Peygamber bildiği İsa’dır, “Devenin iğne deliğinden geçmesi zenginin cennete girmesinden kolaydır,” diyen.
Vaazlarında, kadınların ahlakı başta, tanrı adına her şeyden söz eden erkeklerin düzenin denetleyemediği ahlaksızlık karşısında susmaları ahlaksızlıkdır,” derseniz katılırım.