Türkiye Dünya'da mı?

Çocuğun, dünü, yarını yoktur. Anı yaşar. Türkiye gibi. Çocuk ağaca tırmanır. 'Düşeceksin! Dur! Dön geri!' Buyruklarla yaşayan çocuk büyüyemez. Türkiye gibi...

Dizi kanayınca ağlayan, elma şekeri verilince sevinen bir Türkiye.
Yarını düşünmeyen. Günün acısıyla sevincini, çakılakaldığı çocukluğunda yaşayan.
Çocuğun, dünü, yarını yoktur. Anı yaşar.
Türkiye gibi.
Bencildir. Kendisini düşünür. Dünya ondan bahsediyorsa vardır.
Türkiye gibi.
Çocuk ağaca tırmanır. ‘Düşeceksin! Dur! Dön geri!’
Buyruklarla yaşayan çocuk büyüyemez.
Türkiye gibi.
Top oynayan çocuklar, oynamaktan çok oyunun kuralları üzerine kavga eder.
Pas vermez, gol atmak ister.
Türkiye gibi.
Çocuklar kahraman peşinde koşar. Biri gider. Başkası gelir. Hep bir kahraman, kahraman özlemi vardır.
Türkiye gibi.
Ülkenin felakete sürüklendiğini söyleyenler var.
Felaketten kurtulduğunu da.
"Demokrasi bir tramvaydır işime geldiğinde inerim" diyor. Sözlerini geri almıyor. Yanlış anlaşıldım demiyor.
Eskiden başkalarının, başka ideolojilerin temsilcilerinin arkasından gidenler, geçmişlerine mesafe alıp kendilerini eleştiremeyenler, bu sefer de onun peşinden gider. Sonuçta, çocuk gibi hayal kırıklığına uğrayanlar, ‘Diktatör!’ haykırışında. Beklentileri gerçekleşenler ‘kahraman’ tapınmasında. Kendilerini olgunlaşmış sayanlar? Ergenlik çağının bağımsızlık görüntüsünde. Eleştirir gibi durur, onsuz yapamaz.
Liderlerden biri gidiyor. Ötekisi geliyor. Etrafnıza göz gezdirin. Kahraman saplantısında ülkelerde koalisyonlara yer yok.
Dünyayla birlikte Türkiye de değişiyor.
Geçen hafta, 22 Nisan, 1975’ten beri kutlanan ‘Dünya Günü’ydü.
Türümüz tarihinin en büyük küresel kitle hareketine bir milyardan çok insan katıldı.
Gezi gibi lidersiz.
Gezi gibi egemen düzenin hazmedemediği, sahiplenemediği.
‘Çevre’, ‘barış’, ‘insan hakları’ gibi içini doldurmaya niyetleri olmadığı kelimelerle geçiştirmek istediği.
Yeryüzünde tek eşitlik, küresel felakete mahkûm dünyamızda hepimizin hedef olduğu. Sürü halinde balıklar, kuşlar ölüyorsa, biz de aynı nedenlerle ölüyoruz. Öleceğiz. Bu düzen iflas etti. Dünyanın kanıyla besleniyor. Sınırsız hırsının gözleri, okyanuslarda, ayda, meteorlarda, başka gezegenlerde.
Kapitalizmin ülkeler bazında böl ve yönet sistemi miadını doldurdu. Her yerde rekabet aldatmacasında sermayenin tahakkümü. Düzen bizi bir krizden ötekine sürüklerken uzatmalara oynuyor.
Dünyada özlenen, ihtiyaç duyulan, ülke değil, gezegen yönetimi. Kurallarını birlikte oluşturacağımız gezegen demokrasisi. Tüm canlıların gözetildiği bir dünya.
Zaman alacak.
Olacak.
Oluyor da.
‘Her yer Gezi’ dünya çapında geçerli. Dünya çapında gelişmeye, örgütlenmeye gebe.