Ayrılıklar

Üç yıldır Radikal'de yazdığım Güncel Sanat Kafası'na bir ara veriyorum. 

Sanatta elveda demenin çok farklı yöntemleri olabilir. Örneğin sanatçı Sophie Calle, ayrılmak isteyen sevgilisinin kendisine yazdığı son emailini 107 farklı kadın sanatçıya yorumlatmış, her birinden bu konuyla ilgili bir iş yapmalarını istemiştir. Ortaya çıkan sonuçlar durumu değiştirmese de, Sophie Calle hem ayrılık travmasını diğer sanatçılarla işbirliği yaparak hafifletmiş, hem de bu durumdan yeni bir proje ortaya çıkarmıştır.

Bazen ayrılmak için uzun uzun düşünmek, ayrılığı planlamak gerekir. Öyle ki bazen ayrılığı uzun bir sürece yayıp, buna aylarca hazırlananlar olur. Şikago’da yaşayan Goat Island performans grubu üyeleri de yollarını ayırmaya karar verdiklerinde “The Last Performance” adlı bir iş üretmeye başlamış, ayrılıklarını bir performansla noktalamışlardır.

Marina Abramoviç ve Ulay’ın meşhur Çin seddi ayrılıkları ise başka bir meşhur ayrılık projesidir. Çin seddini iki ayrı ucundan yürümeye başlayan ikili, orta noktaya geldiklerinde ayrılmış, hatta bunu bir belgeselle kutlamışlardır.

Bazı ayrılıklarsa aniden olur, ne olup bittiğini anlamazsınız bile. Uzun zamandır görmediğiniz bir tanıdığın ölüm haberini alır, donakalırsınız. En garibi de o kişinin sosyal medya hesabının devam etmesidir. Hem buradaymış gibi, hem burada olmayan birinin resimlerine bakarsınız.

Bazen de birinden ayrılmak için ölüp biter, nasıl söyleyeceğinizi bilemezsiniz. Üniversitedeyken mesela, bir arkadaşımız vardı. Davet edilmediği ortamlara gelir, saatlerce gitmek bilmez, kimse de ayıp olmasın diye sesini çıkarmazdı. Efsanelerden birinde, bu arkadaş bu kez davet edilmediği bir düğüne gider. Düğünden sonra ise gelin damadın evine giden yakın arkadaş grubuna sızar. Öyle ısrarcıdır ki geceyarısı evden herkes ayrılır, bu zat ise gidecek yeri olmadığı bahanesiyle gelin ve damadın ilk gecesinde onların evinde kalır. Bir türlü ayrılamazlar.

Ayrılamamak zordur. Öte yandan ayrılmak ise bazen çok rahatlatıcı olabilir. Ayrılıklarını birlikte bir parti vererek kutlayan çiftlerin sayısı hiç de az değildir. Sırtlarından bir yük kalkmıştır.

Ayrılıklar bazen de yeni bir kapının habercisidir. Bu yazıdan tahmin edebileceğiniz gibi, üç yıldır Radikal’de yazdığım Güncel Sanat Kafası’na bir ara veriyorum. Soru cevap olarak başlayan bu köşe, bazen tavsiye sütunu, bazen gazeteye sızan bir güncel sanat projesi, bazen kısa öykü olarak devam etti. Bu veda yazılarım bitiyor demek değil, kısa bir dinlenme ardından yazılar başka platformlarda devam edecek. Gelişmeleri twitter @sanatkafasi ve @isilegri ya da www.isilegrikavuk.net adresinden takip edebilirsiniz. Hoşçakalın!