Hâlâ 1915, 1938 veya 2011'deyiz!

Bir yıl daha geçti... Öyle mi? Bana pek öyle gelmiyor. Zamanın izafi olduğuna dair teoriyi en çok da bizim futbol dünyamız destekler görünüyor...

Bir yıl daha geçti... Öyle mi? Bana pek öyle gelmiyor. Zamanın izafi olduğuna dair teoriyi en çok da bizim futbol dünyamız destekler görünüyor. Bu meyanda bana göre biz hâlâ 2011 yılının temmuz ayındayız. Günlerden de 3 Temmuz!..

21 Aralık 2012’de beklenen Marduk Kıyameti, esasen futbolda 3 Temmuz 2011’de gerçekleşti. Biz kulağımızın üstüne yatmaya çalışsak da bu kıyameti henüz atlatabilmiş değiliz. Adam akıllı bir hesaplaşma gerçekleşmedikçe de bu kıyamet sürüp gidecek. ‘Hesaplaşma’, bu topraklarda hep kâğıt üzerinde kaldığı için birçok ‘geçmeyen yıl’a sahibiz.

Kâh yıl 1915’teyiz kâh 1938’de!.. Daha yakınlarda da olabiliriz: 12 Eylül 1980... Çok ama çok daha yakınlarda da bulabiliriz kendimizi: 3 Kasım 1996 Susurluk, 28 Şubat 1997... Bizzat evinden ve ofisinden ‘böcek’ler çıkan Başbakan demedi mi memlekette ‘derin işler’in halihazırda sürdüğünü... O vakit, 2071’den bugünden söz etmek akıl kârı mı?

Fırsat kaçırıldı

Top işine dönersek yeniden... 3 Temmuz 2011, kimin şike yapıp yapmadığından ziyade, kurum ve kişileriyle ayrılmaz bir bütün olan bir ‘hileli yapı’nın yerle bir olma fırsatını sunduğu için önemliydi. Ceza yargısından bağımsız olarak sportif yargı kendi devrimini hayata geçirebilirdi. Ancak, ayağa gelen bu fırsatın gole dönüşmesi için ‘yeni oyuncular’ın sahaya sürülmesi lazımdı. Oysa yapılan, aynı oyunculardan kendi haklarında ‘kadrodışı karar’ı vermelerini istemekti.

Kim kendini ayağından vurmak ister ki...

Sözün özü futbolumuz 2011’i yaşamaya devam ediyor. Futbolun 90 dakikası, 3 Temmuz’da dondu kaldı. O 90 dakika, hakkaniyetli bir şekilde yönetilip oynatılmadığı için ne aklananlar, ne de mahkûum edilenler son düdüğün çalmasına izin veriyor, vermeyecek. Fenerbahçe ve Trabzonspor başta olmak üzere 3 Temmuz 2011’den çıkabilmişler midir?

Hayır ve biz bu yüzden 2013 yılında dahi 2011 yılını yaşamaya devam edeceğiz. 2011’in bitmesi dileğiyle(!)