İsrail'den mektup var

O gece hafif kafayı bulmuştum. Birlikte,</br>Fransa'dan gelen, ülkesi, ordusu ve kadın askeri sosyal yardım görevlisi Tali'ye sadakatle hizmet için aliyah yapan Daniel'in şerefine içiyorduk.

O gece hafif kafayı bulmuştum. Birlikte,
Fransa'dan gelen, ülkesi, ordusu ve kadın askeri sosyal yardım görevlisi Tali'ye sadakatle hizmet için aliyah yapan Daniel'in şerefine içiyorduk. Tali'nin kardeşinin ona verdiği Johnny Walker'ı açtık, Doors'u dinliyor, esrarlı sigaramızı içiyorduk. Johnny Walker içmeden, Doors'u dinlemeden ya da haşhaş tüttürmeden gerçek bir Nahal Kolordu askeri olamazsın. Lübnan'dan yeni geri gelmiştik, bir hafta eğitimden sonra doğrudan Gazze'ye gönderildik. Gazze gibisi yoktur. Mavi denizi ve mükemmel humusuyla... Geçen hafta yeşil cami yakınındaki gösteri sırasında Daniel kaza eseri kalabalığa ateş açtı, hamile bir Gazzeli kadın öldü. Yardım için yanına koştum ama can veriyordu. Hüzünle baktı, gözünde yaş belirdi. Beş aylık karnı vardı, bebeği kaybettiğini biliyordum. Karnından oluk oluk kan geliyordu, damarını bulup kan vermem zaman aldı. Akşamın 6'sında öldü. Hekim Roni ve ben ağlamaya başladık. Şoför Manny, 'Arap'ın tekiydi' diye mırıldandı. Ama o da üzülmüştü, bunun altından kalkamadığını görüyordum. Onu alnından öptüm ve karargâha gitmesini söyledim. Kimse Daniel'e tek söz etmedi. Soruşturmada, bunun hata olduğuna karar verildi. Kaza kurşunu. Ama kimse Daniel'le konuşmuyordu. Roni'ye Daniel'in izne ihtiyacı olduğunu söyledim, 'Onunla konuşmak gerek' dedim, bir tuhaflık geldi üstüne. Ama Roni'nin işi vardı, hepimizin işi vardı. Gene gösteri oluyor, insanlar ölüyordu ve sanki yavaşça aklımı kaçırıyorum gibi geliyordu. Bize ateş etmeyi, pusu kurmayı, uçaktan atlamayı, teçhizat taşımayı, koşmayı, düşmeyi, kalkıp yeniden koşmayı öğrettiler. Konuşmayı, ağlamayı, kendimizi bağışlamayı öğretmeyi unuttular. Daniel, Tali'ye baktı, onu bir daha öptü ve 'Ben az ileride gidip bir su dökeyim' dedi. Bir dakika sonra. Bir silah sesi duyduk.
Tal Belo 147 No'lu Retçi, Yedek çavuş /
İsrail Savunma Gücü Zırhlı Kolordusu
Açık Radyo'dan. Çeviri: Nur Deriş Ottoman
Filistin'den mektup var
Ben Ramallah'taki Halil Sakakini Kültür Merkezi'nin yöneticisiyim. İşgal nedeniyle evden çıkamadığım için mail'i gönderiyor ve herkese gödermenizi istiyorum. Umarım bu mesaj merhamet, dua, bağış yaratan e-mail zincirini kırar ve harekete geçilmesine neden olur. Biz üstümüze düşeni direnerek, olduğumuz yerde durarak yapıyoruz, ortak insanlık değerleri adına dünyadan da kendi üstüne düşeni yapmasını bekliyoruz. Arap dünyasının Kızılderilileri olmak istemiyoruz, bu topraklarda özgür, barış içinde, onurlu bir yaşam istiyoruz. Aşağıdaki mütevazı ve/veya ütopik öneri ve talebi lütfen dikkate alın:
1- Bu uzun bir işgal olacak. Lütfen hikâyemizin anlatılması ve önlem alınması için baskıyı sürdürün. Merkezin Finansman yöneticisi Ms. Manal Issa, işgal altında yaşam koşullarına ilişkin 10 çocuğun ifadelerini ve çizimlerini topladı. issamanal@yahoo.com adresinden ulaşabilirsiniz. işgale son verilmesi için uluslararası kamuoyu ve yönetenler üstünde baskı kurulması gerekiyor. Lütfen bu adreslere bu konuda mektup gönderin: president@whitehouse.gov ve vice.president@whitehouse.gov. İsrail sefaretlerinin önünde her gün gösteri yapılmalı. Arap sanatçıları Batılı sanatçılara işgalin sona erdirilmesi için ortak konser, gösteri ve başvuru çağrısında bulunmalı.
Bir yayın organında çalışıyorsanız, lütfen bir köşeyi işgal haberlerine, baskı şahitliklerine, çocukların ifadelerine ve hastanelerden haberlere ayırın. Korkunç sağlık koşulları, Ramallah hastanesi yöneticisi Dr. Atari veya Sağlık Bakan Yardımcısı Dr. Munther şerif aranarak
(972 22 298 2220) öğrenilebilir.
Adile Laidi