Medeski Scofield Martin and Wood

İki ay kadar önce Lale Plak'ta iki disklik albümlerini buldum: </br>'Outlouder'. Kapağında, albümün isminin stünde 'MedeskiScofieldMartinWood' yazıyordu.

İki ay kadar önce Lale Plak'ta iki disklik albümlerini buldum:
'Outlouder'. Kapağında, albümün isminin stünde 'MedeskiScofieldMartinWood' yazıyordu.
Medeski, Martin and Wood hayranları için de (böyle bir şey var, değil mi?), John Scofield hayranları için de enfes bir albüm. Zaten Scofield de, MMW de şimdiye kadar dinleyicilerini hayal kırıklığına uğratan bir albüm yapmadılar.
Ancak, bu albümün bende bir ön-anısı da var, ne demekse artık. Bundan on yıl önceydi. Parliament Superband Jazz Festival İzmir'e taşınmıştı. Büyük caz ustalarını Gene Harris yönetiminde maymun ettiğini düşündüğümüz Superband uygulamasını da geride bırakmıştı, şükür. Programda bizi esas ilgilendiren unsurlar Michel Petrucciani ile John Scofield'di. Gerçi sonradan Bobby McFerrin'le de ister istemez ilgilendik ama, özellikle o akşam John Scofield'i bekliyorduk. Önce Petrucciani sahneye çıktı, ardından Scofield. Cazsever İzmir halkı da, onun konserinin ortasında mekânı terk etmeye başladı ki, aralarında cazsever geçinen, isimleri bizde saklı İstanbullu arkadaşlarımız da vardı. Her neyse, sonuna kadar oturanlar kazandı.
Çünkü hem Scofield'in konseri muhteşemdi, hem de konserin bisinde sahneye
Petrucciani ile, ertesi akşamki konseri için o akşamdan İzmir'e gelmiş olan Bobby McFerrin çıktı.
Konserden sonra sahne arkasında söyleşi yapma sözü veren, bu sözünü de tutan Scofield, henüz bizim buralara erişmemiş olan son albümünden söz etti.
Zıpkın gibi üç tane Amerikalı çocuk bulmuş, harikaymışlar, albümde birlikte çalmışlar. Kim olduklarını sorduk, "Medeski, Martin ve Wood"muş. Bir müddet sonra 'John Scofield A Go Go' buralara geldi. Aldık, dinledik ki, gerçekten pek enfes olmuş. Bir tanıtımında, büyük gitarist Scofield'in bu albüm için neo-funk sahnesinin bir numaralı 'groove' ustaları Billy Martin, John Medeski ve Chris Wood ile bir araya geldiklerinden söz ediliyordu.
Bu albümü dinledikten sonra, zıpkın gibi üç Amerikalı çocuğu yakından izledim.
Bir-iki albümlerini buldum, asıl internetten satın alınıyormuş ama, onu beceremedim. Gene de, Medeski (klavyeli çalgılar), Martin (davul ve vurmaçalgılar) ve Wood (bas) bir festivale katılmak için (Akbank'tı sanırım) İstanbul'a geldiklerinde imzalatmak için götürdüğüm albüm sayısı, onları da şaşırtacak kadar çoktu. Oysa böyle şeylere de hiç cesaret edemem, demek gözüm dönmüş. Bir de söyleşi yaptık, onları dinledik. Acayip bir konserdi. Dinleyiciyi müziklerine katmada, onlara harekete geçirmede (düpedüz, dans edesiniz istiyorlar) MMW'ye denk tek bir
topluluk tanıdım. O da, ikinci BİLSAK
Caz Festivali için Türkiye'ye gelen genç İngiliz 'big band'i Loose Tubes. Onlar da salonu dolduranları dans etmeye teşvik ederlerdi. Hatta Eskişehir'de, Anadolu Üniversitesi'ndeki konserde çocuklara cesaret vermek için, yönetimden izin aldıklarını bile söylemişlerdi.
Medeski, Martin ve Wood, onları çok beğeniyor olsa da yıllar önce Scofield'in de, grubu tanımayan bizim de gözümüzde tıfıl müzisyenlerdi. Köprülerin altından ne sular aktığını, kendi plak şirketlerinden çıkan yeni albümleri 'Out Louder'ın adına bile bakınca anlıyoruz: MedeskiScofieldMartinWood. Medeski'nin adı, Scofield'den önce yazılıyor. Scofield'i az da olsa tanıyan biri olarak, bunu onun teklif ettiğini duysam şaşmam, o da ayrı. Her halükârda MMW çok uzun bir mesafe kat etmiş ama Scofield de öyle. Onları neredeyse 10 yıl sonra yeniden bir araya getiren bu albümde, bir eleştirmenin dediği gibi, daha önce adım atmadıkları arazilere giriyorlar. Daha doğrusu, bu arazilere birbirlerinin girmesini sağlıyorlar. Belli ki iki taraf da geçen süre içinde gerçekten gelişmiş. Oysa daha önceki halleri bile bizi hoşnut kılmıştı.
'Out Louder'ı tüm Scofield, MMW sevenlere, özellikle de 'A Go Go'yu dinleyip unutamamış olanlara tavsiye ederiz.