Kadın korkusu ve suiistimal

Karısı durmadan sevişmek isteyince pek kuşkulanmış. "Sevişerek beni hasta edip öldürmeyi planlıyordu" diyor. Gözleri görmeyen adam, karısının başkasıyla ilişkisi olduğundan kuşkulanmış ve onu öldürmüş!

Karısı durmadan sevişmek isteyince pek kuşkulanmış. "Sevişerek beni hasta edip öldürmeyi planlıyordu" diyor. Gözleri görmeyen adam, karısının başkasıyla ilişkisi olduğundan kuşkulanmış ve onu öldürmüş!
Bir insanı sevişerek öldürmek mümkün müdür? Kadınca bir plan olabilir, ama gerçekleştirmenin mümkün olacağını pek sanmıyorum. Ayrıca erkeklerin pek çoğunun da böylesi bir ölüme dünden razı olduğunu söyleyebiliriz.
Gerçi bazı örümcekler ve peygamberdeveleri çiftleştikten sonra erkeklerini yerler ama en azından şimdilik kadınların böyle kötü huyları yok. (Yoksa erkek kendisini feda mı eder, dişisine yiyecek olsun, zavallıcık hamile diyerek? Gördüğünüz gibi erkekler söylendiği kadar da bencil değil belki de!)
Şimdi cinsel konularda bilgimiz arttığı için bize saçma gelebilir, ama eskiden erkeklerin fazla sevişme nedeniyle hastalanacağına, hatta öleceğine inanılırdı.
Buna kibar bir ad da koymuşlardı: 'Suiistimal' derlerdi, yani 'kötüye kullanma'.
Küçük bir çocukken büyük amcaların aralarında en çok konuştukları konulardan birinin 'suiistimal' olduğuna dikkat etmiştim. Tabii onlar benim konuyu anladığımı düşünmedikleri için yanımda konuşmakta bir sakınca görmezlerdi. Herkes ne sıklıkla ilişkiye girdiğini anlatır, sonra bir standart oluşturmaya çalışırlardı.
"Ooo" derlerdi, "sen çok fazla yapıyorsun, bu suiistimale girer ama!" Ne kadarının 'normal' olup olmadığını uzun uzun tartışırlardı. Babamın öğretmen olan bir arkadaşı vardı. O işi garantiye almış gibiydi: "Ayda bir yapıyoruz, yetiyor, canımı sokakta mı buldum" diyordu. Ama o arkadaşlık grubu içinde ilk ölen de o oldu!
Biraz daha büyüyüp lise öğrencisi olunca bana nasihat etmeye meraklı amcalarla karşılaşmaya başladım. "Vücudun ürettiği iki sıvı çok önemlidir" derlerdi bilgiç bilgiç. "Birisi kan, diğeri de menidir. Kan fazla gelirse, kirlenmiş olursa, onu sülüklerle veya hacamat ederek almak gerekir. Ama menini boş yere harcamamalısın! Suiistimal her türlü hastalığa yol açar. Bünyen zayıf düşer, gözlerinin çevresinde mor halkalar belirir. Verem olursun. Kadınlar erkeklerin gücünü alma peşindedir. Sen sen ol, hiç suiistimal yapma!"
Bu söylenenlere aklım yatmasa bile kafamı usulca sallayıp onaylamaktan başka bir şey gelmezdi elimden.
Sonra fark ettim ki hacamat ederek vücuttaki 'fazla ve kirli kanı almak' ortaçağların en yaygın tedavi yöntemlerinden biriymiş. Hastalık ne olursa olsun, işe kan alınarak başlanıyormuş. İyileşebilecek hastalar bile fazla kan kaybından ölüp gidiyormuş!
Ama bazıları hâlâ inansa da fazla sevişmeden ölen kimse olduğunu sanmıyorum. Fakat belli ki 'suiistimal' korkusu erkekler arasında hâlâ yaygındır. Bu biraz da 'kadınlardan' korkmayla ilgili bir şey olmalı.
Erkeklerin, esrarengiz yaratıcı güçleri olan kadınlardan korkması doğaldı belki de, kim bilir?