Temiz ölüm!

Rusya'nın Genelkurmay Başkan Yardımcısı Rukşin öyle övmüş ki yeni bombalarını, insanın dayanamayıp, 'Aa ne güzel, bize bir tane atsana' diyeceği geliyor!

Rusya'nın Genelkurmay Başkan Yardımcısı Rukşin öyle övmüş ki yeni bombalarını, insanın dayanamayıp, 'Aa ne güzel, bize bir tane atsana' diyeceği geliyor!
Bu güzeller güzeli bomba, 'bombaların babasıymış!' Anımsarsınız belki, Saddam da ilk Körfez Savaşı'na 'Savaşların Anası' adını vermişti. Hayır getirmedi.
Bu 'baba'ya gelince, marifetleri pek çok. Nükleer olmayan silahların en güçlüsü. ABD'nin yaptığı benzer bir silah 9.5 ton çekiyormuş! Ruslarınki uçaktan atılacak kadar hafif.
En önemlisi de çevreyi kirletmiyor. Ekolojik! Yani düşmanı gerçekten 'temizliyor!' Yakında bu 'baba'nın taktik nükleer silahların yerini alması bekleniyormuş!
Nükleer silah kullanmanın bir zorluğu, silahın atıldığı bölgenin radyoaktiviteyle kirlenmesi ve bir süre için fiilen işgal edilememesiydi. Bu 'baba' ile, Ruslar, hem bu zorluktan, hem de nükleer silahların üretimine ve kullanımına konan hukuki ve psikolojik kısıtlamalardan kurtulmuş olacaklar.
Sovyetler Birliği ve Doğu Bloku çöküp dağıldığı sırada dünyada bir umut doğmuştu: Silahlanmanın sona ermese bile yavaşlayacağı, savaşların eski dehşetini kaybedeceği düşüncesi yaygınlaşmıştı.
Hiç de öyle olmadı.
İki kutuplu dünyada saflar ve patronlar belliydi. Daha 'disiplinli' bir dünyaydı. İki kutuplu dünyanın çökmesiyle birlikte bölgesel çatışmalar arttı, silahlanma yeni boyutlar kazandı. ABD'nin işgali altındaki Irak'ta binlerce Amerikan silahı 'kayıp!' Gerçekten kayıp olması elbette mümkün değil.
Kim bilir, nerede, kimin elinde o silahlar!
Çocukların bazen öyle soruları oluyor ki, insan yanıtlamakta zorluk çekiyor. Küçük kızımın arada bir sorduğu gibi: "İnsanlar neden savaşır? Neden savaşmak için bunca kaynak ayırır?"
İnsani ve ahlaki yanını bir tarafa bırakın, savaş aslında en soğukkanlı hesapla bile rasyonel de değildir. Bunun en güzel örneklerinden birisi Avrupa'dır. İki Dünya Savaşı'ndan ders çıkaran Avrupalılar AB'yi kurarak savaşla ulaşamadıkları hedeflerin çok daha ilerisine gitmeyi başardılar. Tanklarla aşamadıkları sınırları fiilen kaldırdılar.
Ama, Avruupa'nın dışında kalan dünya (özellikle de Asya ve İslam dünyası) kaynıyor. Daha bir-iki gün önce İsrail, Suriye'yi bombaladı ve herkes ayı soruyu sordu: "Daha büyük bir savaşın provası mıydı?"
Dünyada silahlanmaya ayrılan kaynaklar yılda 1 trilyon doları aşıyor. Bu paranın sadece üçte biri azgelişmiş ülkelere yardım olarak yönlendirilse, bu ülkelerin yol, su, sağlık, açlık, eğitim gibi temel sorunları çözülecek ve çocuklar açlıktan ölmeyecek!
Ve belki savaşlara da gerek kalmayacak!