Elindeki telefonu bırak, çocuğuna bak

Elindeki telefonu bırak, çocuğuna bak
Elindeki telefonu bırak, çocuğuna bak
Çocukların elektronik cihazlara bağımlı olmasını istemiyoruz. Peki, bizim durumumuz ne olacak? ABD'de yapılan bir araştırmanın sonuçları ailelerin çocukları görmezden gelmesinin olumsuz sonuçlarına dikkat çekiyor.

Yemek yerken telefonla oynanmaz!

O tabletle ödevini bitirince ilgilenirsin.

Misafir geldi, bilgisayarını kapa…

Anneler ve babalar dijital devrimi kontrol etmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Elektronik cihazların tüm artılarından ve eksilerinden de haberleri var. Mesajlaşmanın, oyunların ya da chat yapmanın zararlı boyutlara ulaşmasını engellemek için canla başla çalışıyor, hatta kimi zaman kötü polis olmayı da göze alıyorlar. Yeter ki çocuklar mutlu ve sağlıklı bireyler olsun! Peki, ya büyükler yasakladıkları hareketleri sergilediğinde ne oluyor?

Konuyla ilgili araştırma yapan isimler arasında bulunan ve Allina Sağlık Kliniği psikologlarından olan Dr. Cheryl Bemel diyor ki: “Anne ya da baba çocuğun hayatında var olmadığında, bu büyük bir sorun teşkil etmeye başlar. Öte yandan, ebeveyn oradaysa ama orada değilse sorun daha da büyür.” Başka bir deyişle, koltukta oturan ancak devamlı tabletiyle ilgilenen bir ebeveynin duygusal yokluğu çocuklar için daha can yakıcı olabilir; çünkü görmezden geldiğimiz çocuk yeterince iyi olmadığını ve önemsiz biri olduğunu hissediyor.

Harvard Tıp Fakültesi psikologlarından Dr. Catherine Steinar-Adair ise yazdığı “The Big Disconnect” adlı kitabında, çocukların bu konuyla ilgili fikirlerine yer vermiş:

7 yaşındaki Tyler: “Annem akşam yemeğinde hep iPad’i ile ilgileniyor. ‘Sadece bakıyorum’ diyor.”

7 yaşındaki Ava: “Benimle konuşmuyorlar bile. Beni dikkate almıyorlar.”

Çocuklarla aynı mekânda bulunan ancak onlarla ilgilenmeyen ebeveynlerin verdiği en büyük zarar özgüvenle alakalı. Yeterince iyi, ilgi çekici ya da zeki olmadıklarını düşünmeye başlayan çocuklar, okulda arkadaşlarıyla ve öğretmenleriyle de bu doğrultuda ilişkilenmeye başlıyor.

Çocukların ilgi çekmek için yaramazlık yaptıkları gerçeğini de unutmamak gerekiyor. Onlarla verimli ve kaliteli zaman geçirmeyen ebeveynlerin en ufak yaramazlıkta ya da şikayette sinirlenmesi ne bilimsel ne de duygusal anlamda doğru sonuçlar doğurmuyor.
Kurduğumuz aileden bile değerli hale gelmeye başlayan bu cihazlara nasıl böyle bağımlı olduk?

Bemel’e göre bu durumun temelinde anlık zevklerin peşinde koşan ve hızla tüketen kültürümüz yatıyor. Başkalarının bizimle ilgili ne düşündüğünü fazla önemsiyoruz. Ayrıca, en yeni olanı, sıradakini, bizi bekleyeni de hemen öğrenmek, bulmak istiyoruz. Ne ilginçtir, büyükler de ilgiye aç ve meraklı; küçükler de. Önceliği küçüklere mi vermeliyiz, ne dersiniz?


    ETİKETLER:

    IPad

    ,

    Yemek

    ,

    Dijital

    ,

    Akşam

    ,

    Çocuk

    ,

    zaman