Türkiye'nin Beşte Biri Kendi Patronu

Türkiye'nin Beşte Biri Kendi Patronu
Türkiye'nin Beşte Biri Kendi Patronu
Gallup'un 131 ülkeyi kapsayan araştırmasının sonuçları, gelişmiş ülkelerde kendi patronu olanların girişimci, yoksul ülkelerde ise "neredeyse" işsiz olduğunu ortaya koyuyor.

Gallup tarafından hazırlanan ve düzenli maaş alarak çalışan insanların ülke bazında oranlarını ortaya koyan araştırmaya göre 2013’te 1,3 milyar insan bir işverene bağlı çalışabilmiş.

Her 10 çalışandan yaklaşık üç tanesinin kendi patronu olduğunu gösteren araştırma, girişimci ruhların iş kurduğu bir dünyadan çok, kötü ekonomik durum sebebiyle günde 2 dolardan az kazanan neredeyse işsiz insanları işaret ediyor.

131 ülkeden 135.000 kişi ile yapılan görüşmeler sonucu elde edilen verilere göre dünyanın en zengin %3’lük diliminde bulunanlar, bu ülkelerin toplam gelirlerinin %20’sini de ellerinde tutuyor. Bu pay, yoksulların %54’ünün ülke gelirlerinden aldığı pay ile aynı.

Kendi işvereni olanların, yani haftada 30+ saat ailesinin dükkânında, çiftliğinde ya da kendi bünyesinde çalışanların, büyük çoğunluğu dünyanın fakir bölgelerinde yaşıyor ve bu durumu bir şans olarak değil, zorunluluk olarak deneyim ediyor. Örneğin Güneydoğu Asya’da çalışanların %28’inin düzenli bir işi yok. Öte yandan, Kuzey Amerika’da bu oran %5, Avrupa Birliği ’nde ise %6.

Türkiye ’de “serbest çalışanların” oranı %22. Yani, ülkemizde her beş çalışandan birinin düzenli bir işi, güvenilir bir patronu ve sigortası olmayabilir.

Serbest çalışanlar daha yoksul, daha eğitimsiz…

Günde 2 dolar civarında gelir elde eden serbest çalışan çoğunluğu, tam zamanlı ve düzenli çalışanlardan ve hatta nüfusun genelinden daha eğitimsiz olabiliyor. Ancak, bu durum bölgeden bölgeye değişiyor. Avrupa, Kuzey Amerika ve Avustralya-Yeni Zelanda gibi gelişmiş ve varlıklı bölgelerde serbest çalışanların maaşa tabi olanlar gibi eğitimli olması ve benzer gelir düzeylerine sahip olması oldukça doğal.

Öte yandan ,bu gelişmiş bölgelerde kendi patronu konumunda olanların, iş sahibi olma oranları da yüksek. Örneğin, Avrupa Birliği’nde serbest çalışanların %76’sı, Kuzey Amerika’da %80’i, Avustralya-Yeni Zelanda’da ise %94’ü kendi işini kurmuş.

Serbest çalışanlardan bahsettiğimizde gözümüzün önünde kendi kurallarına göre başarılı olmuş profesyoneller geliyor, ancak bu zihinsel imajı yenilemenin zamanı gelmiş olabilir. Yoksulluğun aldığı hallerden birine dönüşen “serbest meslek” kavramı, aslında iş bulamayan insanların kendilerine vermek zorunda kaldıkları bir unvan da olabilir.