Kuzey Irak'ta yabancı işçilere köle muamelesi

Petrol gelirleriyle 'altın çağını' yakalayan Kuzey Irak'taki Kürtler, lüks hayata alışıp ayak işlerini yabancı işçilere havale eder hale geldi.

SÜLEYMANİYE - Petrol gelirleriyle 'altın çağını' yakalayan Kuzey Irak'taki Kürtler, lüks hayata alışıp ayak işlerini yabancı işçilere havale eder hale geldi. 2003'ten beri gelirleri yedi misli artan Kürtler, artık düşük ücretli sıradan işlere tenezzül etmiyor. 'Potansiyel direnişçi' diye Irak'ın Arap nüfusuna kuzeye geçmeyi haram eden Kürtler, Etiyopya, Endonezya, Filipinler, Bangladeş ve Somali gibi ülkelerden getirilen işçileri tercih ediyor. Üstelik bu işçileri köle fiyatına çalıştırmak daha kolay.
İşçilerin tamamı aracı kurumlar tarafından aldatılmış. Dil bilmedikleri için kimseyle konuşamayan, bazısı nerede olduğundan bihaber, bazısı 'Kürdistan Yunanistan'ın komşusu' denilerek getirilmiş işçiler, Duba yerine kendini Süleymaniye'de bulmuş. Hizmetçilik yapan Endonezyalı Eva Enju, Türkiye'ye getirildiğini sanıyormuş.
Hepsi iş bulma acentelerinin istediği yerde ve biçtiği fiyatla çalışmak zorunda, çünkü pasaportlarına el konulmuş. Dönmek için pasaport isteyene 2 bin dolar ödeme şartı konuluyor. Aracıların parasını ödemek için yüksek faizle borçlanmışlar. Aldıkları para, aylık faize ancak yetiyor. Sokakları temizleyen 150 Bangladeşlinin çoğunu Travel Mix acentesi getirmiş. "Lokantada çalışıp ayda 300 dolar kazanacağımı söylediler" diyen Tufazil Hussan, acentenin komisyonunu ödemek için aylık 150 dolar faizle 3 bin dolar borç almış. Şimdi haftada yedi gün sokak süpürüp 155 dolara talim ediyor. Hussan'ın şefi Bagladeşli Abdül Kadir ayda 185 dolar alıyor.
O da, Travel Mix'in payı için 4 bin dolar borçlanmış.
Etiyopyalı kadınlar cinsel ilişkiye zorlanıyor
Süleymaniye'nin temizlik işleri sorumlusu Razgar Ahmed Hüseyin, işçi başına 325 dolar alan yerli acente Lion Gate'i suçlayıp "Bu adil değil. Bangladeşli grup Türkiye'ye kaçmaya çalıştı. İhtiyacı kadar öderseniz, kaçmazlar. Yiyecekleri az, sokaklarda dileniyorlardı" diyor. Kürt hükümeti, işçi koşullarını denetleyecek kurum olmadığını kabul ediyor. Bir başka sorun ise özellikle kadınların cinsel ilişkiye zorlanması. Aracı bir kadın, bazı işverenlerin özellikle Etiyopyalı kadınları yüksek para teklifiyle yanlarına almak istediğini söylüyor. (NY Times)