Ruslar da artık 'Evli ve Çocuklu'

Dünyanın birçok yerinde insanların repliklerini neredeyse ezbere bildiği kült Amerikan televizyon dizisi 'Evli ve Çocuklu', şimdi de Rusya ekranlarını sallıyor.

MOSKOVA - Dünyanın birçok yerinde insanların repliklerini neredeyse ezbere bildiği kült Amerikan televizyon dizisi 'Evli ve Çocuklu', şimdi de Rusya ekranlarını sallıyor. Geçen yıldan beri TNT'de yayımlanan 'Evli ve Çocuklu'nun Rus versiyonu başta gençler olmak üzere Rusların en sevdiği program haline gelirken, dizinin reklam afişleri de Moskova'nın dört yanını kaplıyor. İşin daha da ilginci, Devlet Başkanı Vladimir Putin'in koyu Amerikan karşıtlığına rağmen dizinin yeniden çevrim haklarını Kremlin'in satın almış olması.
Bundy ailesinin adının 'Bukin' olduğu ve Rusça'daki adı 'Hep Birlikte Mutlu' olan dizideki esprilerse, Amerikan bayağılığını geçebiliyor. Bir örnek şöyle: Oturma odasında Gena (Al) eşi Daşa'ya (Peg) soyunmasını söylüyor. Daşa da nihayet seks yapacakları için sevinirken, Gena "Hayır, açlıktan ölüyorum da, bunun iştahımı keseceğini umuyorum" diyor.
'Rus halkı düşünmez oldu'
20. yy'dan beri televizyonda gülecek hiçbir şeyle karşılaşamayan Ruslar, sadece 'Evli ve Çocuklu'yu değil bir dizi Amerikan sitcomunun da hastası. Bunlar arasında Türkiye'de de yayımlanan 'Patron Kim' (Who's The Boss) ile 'The Nanny' (Dadı) var. Hatta 'Dadı' öyle tutmuş ki, tüm bölümleri yayımlayan Rus yapımcılar, Sony Pictures'tan yeni bölümler çekmesini dahi istemiş. Amerikan sitcom'ları genelde orta sınıf Amerikalıları konu aldığından, uzmanlar Rusların bu ilgisini ülkede orta sınıfın oluşmasına ve refah seviyesinin artmasına yoruyor. Rusların Sovyetler'in çalkantılı döneminde 'şaka kaldıracak halde' olmadığını vurgulayan iletişim uzmanı Elena Prokhorova, "Sitcom'ların Rusya'da ilk yayımlandığı 1990'larda izleyiciler ilgi göstermemişti. Zira sitcom'lar oldukça istikrarlı bir sosyal hayat gerektirir" yorumu yaptı. Cinema Art dergisi editörü Daniil Dondurei ise sitcom'ların başarısında daha karanlık bir yan olduğu fikrinde: "Halk artık hayat hakkında düşünmüyor. Televizyon onları, meclise kimin girdiği veya hangi yasanın kabul edildiği konusunda düşünmeme yönünde eğitiyor. Halk, başında onun adına her şeye karar veren bir babaya sahip bir çocuk gibi." (NYT)